افتادگی رحم

افتادگی رحم چیست

افتادگی رحم یا پرولاپس رحمی می تواند در زنان در هر سنی رخ دهد. اما اغلب زنان در زمان یائسگی که یک یا چند زایمان طبیعی داشته اند آن را تجربه میکنند.طبق تحقیقات  45 درصد زنان در سنین  40تا 80 سالگی دچار افتادگی رحم میشوند. از جمله علایم شایع افتادگی رحم درد کمر، شکم‌ درد و یبوست است. آنچه در ادامه به آن خواهیم پرداخت، علل ایجاد این مشکل و علایم هشداری است که می‌‌تواند نشانه افتادگی‌‌های لگنی باشد.

افتادگی رحم یا پرولاپس چگونه رخ میدهد؟

 

 در نتیجه ی پرولاپس یک برآمدگی در واژن ایجاد می شود که این افتادگی هم می تواند افتادگی مثانه باشد هم می تواند افتادگی رکتوم باشد یا می تواند افتادگی رحم باشد.

اختلالات ناشی از پرولاپس یا افتادگی رحم

سیستوسل: فتق یا بیرون زدگی دیواره فوقانی واژن که بخشی از مثانه وارد واژن می‌شود و باعث تکرر ادرار، دفع فوریتی ادرار،‌ و احتباس ادراری می‌شود.

انتروسل: فتق یا بیرون زدگی قسمت فوقانی واژن که قسمتی از روده کوچک وارد واژن می‌شود. ایستادن باعث درد کمر و احساس فشار می‌شود و این مشکل هنگام دراز کشیدن برطرف می‌گردد.

رکتوسل: فتق یا بیرون زدگی قسمت دیواره خلفی واژن بخشی از رکتوم وارد واژن می‌‌شود. این حالت باعث دشوار شدن حرکات روده شده تا جایی که بیمار مجبور میشود قسمت داخلی واژن خود را فشار دهد تا رکتوم تخلیه شود.

افتادگی رحم: رحم از حالت طبیعی خود آویزان شده و به داخل واژن (کانال زایمان) بلغزد.

 دلایل ضعیف شدن عضلات و بافت های لگن  که منجر به پرولاپس رحمی میشوند عبارتند از:

  • بارداری
  • زایمان دشوار و زایمان یا ضربه در هنگام زایمان
  • زایمان نوزاد بزرگ
  • اضافه وزن یا چاقی
  • سطح استروژن پایین تر بعد از یائسگی
  • یبوست مزمن یا فشار آوردن با حرکات روده
  • سرفه مزمن یا برونشیت
  • بلند کردن اجسام سنگین
  • وارد آمدن ضربه
  • تجمع مایع در شکم
  • عوامل ژنتیکی
  • بیماری هایی که باعث افزایش فشار شکم می شود مانند تومورها
  • جراحی رادیکال در ناحیه لگن باعث می‌شود که باعث ضعف عضلات و رباط های لگنی میشود.
  • عوامل نژادی (زنان سیاه پوست و آسیایی بیشتر از زنان آمریکایی و آفریقایی به این عارضه مبتلا می‌‌شوند).

 

علائم افتادگی رحم چیست؟

افتادگی خفیف رحم به طور کلی علائم و نشانه هایی ایجاد نمی کند ومعمولاً نیازی به درمان ندارد. اما علائم و نشانه های افتادگی رحم متوسط تا شدید عبارتند از:

  • احساس سنگینی یا کشیدن لگن
  • بافت بیرون زده از واژن
  • زخم‌ دهانه رحم
  • اختلال در راه رفتن
  • خارش فرج
  • مشکل در حرکات روده ای و تخلیه مدفوع
  • مشکلات ادراری ، مانند نشت ادرار (بی اختیاری) یا احتباس ادرار
  • نگرانی های جنسی ، مانند احساس شلی در صدای بافت واژن
  • ناراحتی مبهم در لگن و کمر دردی که با بلند شدن شدت می یابد.
  • احساس اینکه انگار روی یک توپ کوچک نشسته اید یا انگار چیزی از واژن شما می افتد

    علایم افتادگی رحم چیست؟

چگونه می‌توان از افتادگی رحم جلوگیری کرد؟

  • وزن خود را کاهش دهید.
  • مواد غذایی حاوی فیبر بخورید تا از یبوست پیشگیری شود.
  • تمرینات کگل را انجام دهید تا عضلات کف لگن شما قوی شود.
  • از برداشتن اجسام سنگین یا زور زدن خودداری کنی
  • سرفه را کنترل کنید. برای سرفه مزمن یا برونشیت درمان کنید و سیگار نکشید

درمان افتادگی رحم

اگر پرولاپس رحم ناکامل باشد نیاز به درمان خاصی ندارد و انجام ورزش ها برای تقویت  کف لگن در این مواقع توصیه می شود. اما در صورت شدت بیشتر افتادگی رحم روش های درمانی زیر انجام میگردد.

درمان‌های غیر جراحی

داروها

استفاده از شیاف یا پماد واژینال می‌‌تواند به بهبود قدرت بافت‌های واژن کمک کند البته این روش فقط در زنانی که یائسه شده‌اند استفاده می‌شود.

 استروژن درمانی: استروژن درمانی بروز عوارض مختلف به ویژه در افراد سرطانی و همچنین بروز برخی از مشکلات از قبیل سکته و تشکیل لخته خونی در زنان مسن را افزایش دهد. مطالعات نشان داده اند که استفاده از استروژن واژینال باعث بهبودی در بازسازی و قدرت بافت واژن می شود. اگرچه استفاده از این استروژن برای تقویت سایر گزینه‌های درمانی ممکن است مفید باشد، اما به خودی خود افتادگی را برطرف نمی‌کند.

وسایل محافظ رحم : در صورتی که بیمار قصد انجام جراحی را نداشته باشد یا متقاضی مناسبی برای جراحی نباشد می‌تواند از وسایل محافظ (پساری) مخصوص کانال واژن استفاده کند تا از افتادگی رحم پیشگیری گردد. پساری، وسیله‌ای است که در واژن و در زیر گردن رحم قرار می‌گیرد و به تثبیت رحم و دهانه رحم کمک می‌کند. بیمار می‌تواند به طور موقت از پساری استفاده کند تا برای جراحی آماده شود.افرادی که اصلاً قصد انجام جراحی اصلاحی را ندارند می‌توانند به طور دائمی از این وسایل استفاده کنند. این وسایل در اندازه و اشکال مختلف وجود دارند که باید هر یک از آنها با ساختار بدن بیمار مطابقت داشته باشند. در صورتی که شدت افتادگی رحم زیاد باشد پساری درون واژن نمی‌ماند. پساری می‌‌تواند باعث بروز ترشح و بوی واژن شود. گاهی اوقات پساری می‌‌تواند فرآیند تحلیل رفتن واژن را آغاز کند و باعث خونریزی واژن شود. بیمار باید در فواصل زمانی منظم پساری را خارج کرده، تمیز نماید، و مجدداً آن را درون واژن قرار دهد.

دیگر درمان های افتادگی رحم:

بیوفیدبک درمانی :بیوفیدبک درمانی بیوفیدبک یک فرآیند درمانی است که بیمار می‌تواند اطلاعات بیشتری را در خصوص کنترل عملکرد بدن خود به دست بیاورد. متخصص اورولوژی از بیوفیدبک برای تعیین محل عضلات کف لگن و تقویت آنها استفاده می‌کنند. در بیوفیدبک درمانی وسایل مخصوصی درون واژن، رکتوم، یا روی پوست قرار داده می‌‌شود تا عملکرد عضلات کف لگن کنترل گردد. سپس پزشک از بیمار می‌خواهد عضلات کف لگن خود را منقبض کند و قدرت حرکتی انقباضات صفحه کامپیوتر مشاهده می‌کند. این روش به بیمار کمک می‌کند بتوانند به تدریج انقباضات را قوی‌تر و کارآمدتر کند.

تحریک الکتریکی عصبی- عضلانی(NMES) :تحریک الکتریکی عصبی- عضلانی روش دیگری است که در برخی موارد از آن برای تقویت عضلات ضعیف کف لگن و بهبود کنترل مثانه استفاده می‌شود. تحریک الکتریکی اعصاب ناحیه لگن باعث می‌شود عضلات ضعیف لگن و اسفنکتر مجرای پیشاب و مقعد منقبض شوند. پزشک سر دستگاه را وارد واژن می‌کند و جریان الکتریکی خفیفی را به بدن ارسال می‌نماید و باعث منقبض شدن عضلات می‌شود.سطح آن پایین‌تر از آستانه تحمل درد است. پزشک از بیمار می‌خواهد هنگام احساس کردن جریان الکتریکی به منقبض کردن عضلات خود بپردازد. پس از شروع انقباضات، پزشک جریان الکتریکی را به مدت ۵ تا ۱۰ ثانیه قطع می‌کند. معمولاً هر جلسه درمانی حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

جراحی افتادگی رحم: انتخاب عمل جراحی برای درمان افتادگی رحم به عوامل متعددی از قبیل سن بیمار، سطح سلامت عمومی او، و تمایل به بارداری در آینده بستگی دارد. در برخی موارد شدید، پزشک اقدام به خارج کردن رحم (هیسترکتومی) می‌کند. پزشک در حین جراحی به اصلاح افتادگی دیواره رحم، مجرای پیشاب، و مثانه و رکتوم می‌پردازد. این جراحی به صورت شکمی(ایجاد برش روی شکم)و یا  به صورت واژینال( ایجاد برش روی دیواره واژن) یا به صورت لاپاروسکوپی انجام می‌شود.

نحوه انجام معاینات پزشکی برای تشخیص افتادگی رحم چگونه است؟

پزشک براساس سابقه پزشکی بیمار و معاینه لگن می‌تواند افتادگی رحم را تشخیص دهد.

پزشک باید در حالت ایستاده و خوابیده وضعیت لگن بیمار را بررسی کند.

پزشک از بیمار می‌خواهد سرفه کند یا زور بزند تا میزان فشار داخلی شکم او را بررسی نماید.

برخی از اختلالات خاص از قبیل انسداد مجرای پیشاب به علت افتادگی رحم باید از طریق پیلوگرام وریدی یا سونوگرافی تایید شود. در پیلوگرام وریدی ماده حاجب به درون سیاهرگ تزریق می‌شود سپس اشعه ایکس مسیر ماده حاجب درون مجاری ادراری را دنبال می‌کند.

پزشک برای رد کردن سایر مشکلات ناحیه لگن انجام سونوگرافی را درخواست می‌کند. در این حالت قسمت سر دستگاه روی شکم بیمار یا درون واژن قرار داده می‌شود تا به کمک امواج صدا تصاویری دقیق از ناحیه واژن و رحم به دست بیاید.

گاهی اوقات برای تهیه تصاویر بهتر و با وضوح بالا انجام اسکن ام آر آی درخواست می‌شود. انجام این اسکن فقط در موارد خاص درخواست می‌گردد.

مراقبت‌های پس از عمل افتادگی رحم

مراقبت‌های پس از عمل افتادگی رحم به نحوه درمان بستگی دارد:

اگر این بیمار عمل جراحی کرده باشد باید طبق توصیه پزشکان زندگی روتین خود را انجام دهد. و اگر بیمار از پساری استفاده می‌کند باید پزشک پساری را تمیز کرده و چک نماید و آن را در محل مناسب قرار دهد.

در صورتی که بیمار نحوه خارج کردن و تمیز کردن آن را در منزل یاد گرفته باشد نیازی به مراجعه به پزشک ندارد. تعداد زیادی از بیماران قادر به خارج کردن یا نصب مجدد پساری نیستند این افراد باید حتماً به پزشک مراجعه کنند.

  • در صورت وجود چندین مورد از علایم افتادگی رحم برای اطلاعات بیشتر از و استفاده از راهنمایی مشاورهای مجربمان میتوانید به صفحه اصلی رجوع کرده و با همامشاور تماس بگیرید.

 

  1. افتادگی رحم چه زمانی اتفاق می افتد؟
  2. اختلالات ناشی از افتادگی رحم چه مواردی است؟
  3. دلیل ضعیف شدن عضلات لگن چیست؟
  4. علایم افتادگی رحم چیست؟
  5. چگونه می‌توان از افتادگی رحم جلوگیری کرد؟

به این مطلب چند ستاره می دهید؟
[تعداد رأی دهندگان: 0 - میانگین: 0]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

تماس با ما